जेव्हा पुस्तकं बोलू लागतात...!

" ही खुशीची फकिरी फार अजब असते. लौकिकार्थाने घर संसाराला पारख्या असणाऱ्या अमीराची फकिरी, जमाखर्चाच्या वह्या वाचता येणाऱ्यांना नाही कळायची!" रावसाहेब हरीहरांबद्दल पुलं जे म्हणतात, तशाच माटाचं एका भन्नाट आयुष्य जगलेल्या अवलियाची, गोपाळ नीलकंठ दांडेकर अर्थात् गोनीदा यांची गोष्ट म्हणजे कुणा एकाची भ्रमणगाथा!  आजवर गोनीदांचं जे काही साहित्य वाचलं आहे, त्यावरून मला अगदी मनापासून जाणवलेल्या आणि भावलेल्या गोष्टी अनेक आहेत. पहिली म्हणजे त्यांच्या लिखाणातून सदोदित जाणवत राहणारी unmatched संवेदनशीलता. दुसरी म्हणजे निसर्गाची उत्कट ओढ, जी त्यांच्या प्रत्येक निसर्गवर्णनात प्रकर्षाने जाणवत राहते. किंबहूना गोनीदांच्या लेखनात निसर्ग आपसूक डोकावतच असतो. एरव्ही बाकीच्या लिखाणात आलेली निसर्गवर्णनं उगाच लांबड म्हणून गाळून आपण पुढे वाचू लागतो, पण गोनीदांच्या साहित्यात निसर्ग अगदी रसरशीत, जीवंत रुपात आपल्यासमोर येतो. आणि तिसरी म्हणजे 'स्व'च्या किंवा 'मी' पणाच्या सगळया चौकटी भेदून जायची अनावर ओढ. आजवर हे साहित्य वाचताना गोनीदांच्या वैयक्तिक आयुष्याबद्दल मला अजिबात काहीच मा...

#पुस्तकांच्या_पानांवरून पुस्तक परिचय: जगाच्या पाठीवर लेखक: सुधीर फडके (आत्मचरित्र) प्रकाशक: राजहंस प्रकाशन स्वयें श्री राम प्रभू ऐकती, कुश लव रामायण गाती|| दैवजात दुःखे भरता दोष ना कुणाचा,  पराधीन आहे जगती पुत्र मानवाचा||  लोक साक्ष शुद्धी झाली सती जानकीची, स्वामिनी निरंतर माझी सीता ही खरेचि||  या आणि अशा अनेक गाण्यांनी आपली सुरेल सोबत करणारे रामचंद्र विनायक फडके उर्फ सुधीर फडके अर्थात् आपले लाडके बाबूजी यांचं जगाच्या पाठीवर हे अपूर्ण आत्मचरित्र आत्ताच काही दिवसांपूर्वी वाचलं. मुळात हे काही पूर्ण आत्मचरित्र नाही, अर्ध देखील नाही. बाबूजींच्या जन्मापासून ते त्यांच्या सांगीतिक कारकिर्दीच्या सुरुवातीच्या महत्त्वाच्या टप्प्यापर्यंतच्या आठवणी बाबूजींनी या चरित्रात शब्दांकित केल्या आहेत. यात त्यांनी आपलं बालपण, एकेकाळी वैभव पाहिलेल्या प्रतिथयश वकील असणाऱ्या वडिलांना सोसावे लागलेले दारिद्र्याचे चटके, आईचा अकाली मृत्यू, त्यानंतरची या भावंडांची हलाखीची परिस्थिती आणि त्यानंतर स्वतःच्या पायावर उभे राहण्यासाठी बालपणापासून ते तारुण्यापर्यंत निरंतर न चुकलेला संघर्ष असा घटनाक्रम या पु...

Most of the people who know me, know me for my positivity and high spirit. They even ask me a reason or funda for being so cheerful all the time. Sincerely speaking, I don't consider myself to be a high spirited one. But when something new comes up, I am ready to take it and treat it as a challenge. & This feeling of being busy or engaged works like a charm for me, at least. But recently, I have been facing little low time. Because of Corona, we all are stuck at our homes. At first, there was a sense of relief and peace but gradually it turned into boredom. My routine became totally monotonous than ever. That is why, I decided to give a self help book a try.  Up until now, I have read many classics, peotry, short stories , dramas etc. But I never treated psychological or self help books as a serious literary genre. So initially I was totally hesitant to go ahead with this idea, mainly because of my lack of knowledge or reading experience. This confusion went on for many days an...

 # पुस्तकांच्या_पानांवरून #उपसंहार हैं कथा संग्राम की विश्व के कल्याण की... अ व्यक्ती: काय हो, तुम्हाला महाभारत म्हणजे काय ते ठाऊक आहे? ब व्यक्ती: हा काय प्रश्न आहे? हा आपला इतिहास आहे. अर्थातच मला ठाऊक आहे. अ व्यक्ती: तरी किती पुस्तकं वाचली असतील महाभारतावर? ब व्यक्ती: कथा कादंबऱ्या धरून किमान १० तरी अ व्यक्ती: मग महाभारत कधी इसवी सन पूर्व कोणत्या काळी लिहिलं गेलं? ब व्यक्ती: अंऽऽऽ , तसं नक्की नाही हो सांगता यायचं अ व्यक्ती: बरं मग भारती युद्ध नक्की कधी झालं? ब व्यक्ती: ते कशाला माहिती असायला हवं? अ व्यक्ती: बरं जाऊदे, ते अक्षौहिणी ही काय भानगड आहे?  ब व्यक्ती: मला तरी कुठे ठाऊक आहे? अ व्यक्ती: त्या काळचे लोक कसे राहायचे हो? त्यांचे कपडे, घरं कशी असायची? त्यांचे आदर्श काय होते? ब व्यक्ती: अहो, मला महाभारताची गोष्ट माहिती आहे हो! अ व्यक्ती: आणि महाभारताचा इतिहास? ब व्यक्ती: ऑ !  ( या संवादात आपली उत्तरं ब व्यक्तीसारखी नाहीत ना? याची खात्री सवडीने करून घ्या.) आज या घडीला आणि यापूर्वी होऊन गेलेल्या सीरियलस् मधे सर्वाधिक TRP मिळवणाऱ्या सीरियल कोणत्या आहेत, याचं उत्तर तुम्हाल...

 #पुस्तकांच्या_पानांवरून पॉलिटीकल सस्पेन्स थ्रिलरच्या शाळेत बाहुबली जर दहावी शिकत असेल, तर आपली शोध कादंबरी त्याची गुरु आहे, आणि मर्मभेद तर त्या शाळेची ट्रस्टी आहे ट्रस्टी!  फार पूर्वी भारतात सुर्यप्रस्थ नावाचं एक महान साम्राज्य होतं. सत्यजित नावाच्या सम्राटांनी त्या साम्राज्याची कीर्ती सबंध भारतभर पोचवली होती. पण महापुरुषांच्या घरात सगळे महापुरुषच जन्माला येतात, असं थोडीच आहे? सत्यजितांचेच पुढच्या पिढीतील वंशज महाराज चंद्रकेतू हे शूर, पण विलासी. काही काळानंतर तर त्यांच्या इतर समर्थ आणि लायक अधिकाऱ्यांनी सम्राटांच्या अनेक जबाबदाऱ्या पार पाडायला सुरुवात केली, आणि सम्राट मदनिकांच्या संगतीत मश्गूल होत गेले. राजाचं आपल्या राज्याकडे जितकं जातीनं लक्ष असायला हवं, ते नसल्यावर आणि हाताखालील अधिकाऱ्यांच्या कर्तृत्वाला आणि महत्त्वाकांक्षेला रोज नवे अंकुर फुटत असताना त्या राज्याचं भविष्य यादवीच्या कृष्णच्छायेत झाकोळलं जाणार, हे सांगायला कुणा ज्योतिषाची गरज नसते. एकीकडे सम्राटांच्या चरणावर आपली राजनिष्ठा वाहिली आहे, असं भासवून राजसिंहासनावर अधिष्ठित होण्याची महत्त्वाकांक्षा उरी बाळगणारा क...