जेव्हा पुस्तकं बोलू लागतात...!

समर्थाचिया सेवका वक्र पाहे ऐसा गल्लीगल्लीत गुंड आहे त्यांचेवरी संरक्षण छत्र आहे  पोलिस पुढाऱ्यांचे या सत्याचा लागता शोध कुठून सुचता दासबोध? लिहिला असता उदासबोध श्रीसमर्थांनी ! पुस्तकाच्या मुखपृष्ठावर पाडगावकरांचं रामदास स्वामींच्या रुपातलं चित्र पाहून मन थोडं साशंक झालं खरं! कारण समर्थांवर असणारी आमची अपरंपार श्रद्धा. पण चित्र नीट पाहिलं की दिसतं, की एकमेकांचे पाय धरत-ओढत, कसही करुन जो खुर्चीवर बसला आहे, त्याच्या, म्हणजेच पर्यायाने खुर्चीजवळ पोहोचण्याची धडपड करणारी सगळी सारख्याच साच्याची माणसं आणि त्यांची लांबच लांब रांग मागे ; आणि तिच्या पुढे तिच्यापासून वेगळे उभे असलेले ,भव्यदिव्य दिसणारे, स्वतःचा चेहरा असणारे समर्थांच्या वेशातले पाडगांवकर! अर्पणपत्रिकेत आचार्य अत्रे यांच्या स्मृतीस अर्पण हे वाचलं, आणि विषयाची कल्पना यायला लागली. त्यापुढेच एक अतिशय बोलकं चित्र आहे. "आपले किंमती मत द्या" या फलकाच्या बाजूला काही चिलटांचा घोळका दाखवला आहे. एक एक चिलट जाळीतून आत जातं, आणि समोरच एका अदृश्य हातात एक मोठं fly swatter दाखवलं आहे. आजच्या लोकशाहीचं समर्पक चित्रण दुसरं काय असू शकेल?  ...

#पुस्तकांच्या_पानांवरुन "समोर उभे असलेले माझे आप्तस्वकीय, मित्र हे सारे आमच्याकडून या युद्धात मारले जातील!मग कृष्णा, त्यांना मारून आम्ही राज्य तरी कुणावर करायचं? पराक्रम गाजवून ज्यांच्यासाठी राज्य करायचं ती आचार्यादी मंडळी या युद्धात उतरली आहेत. त्यांनी आपले प्राण आणि धन या गोष्टी पणाला लावल्या आहेत. या मंडळींवाचून राज्यभोग व्यर्थ आहे. या सर्वांना मारुन त्रैलोक्याचं राज्य जरी मिळालं, तरी मला ते नको आहे..." दोन्ही बाजूंचा विशाल सैन्यसागर समोर उभा असताना युद्धाच्या भीषण परिणामांची कल्पना येऊन अर्जुनाने आपलं विजयी धनुष्य खाली ठेवलं. आणि मग या किंकर्तव्याविमुढ वीराला आणि भक्ताला त्याच्या विहीत मार्गावर पुनः आणण्यासाठी सांगितलं गेलं ते अजरामर तत्वज्ञान म्हणजे श्रीम्भगवद्गीता!  नववर्षाच्या वाचनसंकल्पात श्रीम्भगवद्गीता आणि संबंधित वाचन हा एक प्रमुख संकल्प केला होता. आणि मी अतिशय समाधानाने हे सांगू शकते, की नववर्षाचे पहिले पंधरा दिवस माझे गीता वाचण्यात गेले आहेत. या वाचनाने झालेली अनुभूती शब्दांत वर्णन न करता येण्यासारखी आहे. भारतीय तत्त्वज्ञानाच्या विश्वात गीता ध्रुवताऱ्...