जेव्हा पुस्तकं बोलू लागतात...!

पुस्तकांच्या पानांवरून "मी कल्पवृक्षाच्या तळवटी बसलेली आहे. त्याची सावली छान विस्तारली आहे. कित्येक वसंत अनुभवले. शिशिरातली पानगळही पाहिली. अनेक पक्ष्यांनी या वृक्षाच्या आधारानं घरटी बांधली, अनेकांनी फळं चाखली. अज्ञानी जनांनी त्यावर कुऱ्हाडीही चालवल्या. कुणाबद्दलही राग, आकस न धरता साऱ्यांना शीतलता देत सावली मोठीच होत आहे. ... आणि मला कळत नाहीये की, क्षणोक्षणी मोठ्या होणाऱ्या सावलीकडे पाहू की जन्माची संगतसोबत करणाऱ्या माझ्या छोट्याशा ताईला पाहू? "हे शब्द आहेत मीना मंगेशकर- खडीकर यांचे आणि त्या ज्यांना आदराने महावृक्षाची उपमा देत आहेत, त्या आहेत तुमच्या आमच्या सर्वांच्या दीदी अर्थात गानकोकिळा लता मंगेशकर.  मोठी तिची सावली या प्रवीण जोशी यांनी शब्दांकन केलेल्या आपल्या या पुस्तकात मीना ताईंनी आपल्या दीदींच्या अनेक हृद्य आठवणी लिहून ठेवल्या आहेत. दीदी नावाचा सुरांचा महासागर माहीत नाहीत, इतका क्वचितच कुणी कोरडा मनुष्य असेल. आधीच्या, आत्ताच्या आणि असंख्य सुरसाधक आणि प्रेमींच्या मनावर अधिराज्य गाजवणाऱ्या लतादीदी आपल्याला दिसल्या, पण त्या स्थानापर्यंत पोहोचण्यासाठीचा त्यां...